การทักทายและมารยาทในชีวิตประจำวันที่กลันตัน

ชาวกลันตันมีน้ำใจขึ้นชื่อ และมารยาทเล็ก ๆ น้อย ๆ เพียงไม่กี่อย่างก็เพียงพอจะเดินไปพบความอบอุ่นนั้นได้ครึ่งทาง ไม่มีอะไรซับซ้อน ส่วนใหญ่เป็นเรื่องการอ่านบรรยากาศและโน้มเอียงไปทางความเคารพ นี่คือมารยาทประจำวันที่ควรรู้

การทักทาย

คำว่า salam สันติ คำทักทายที่พบบ่อย หรือ “อาปาคาบาร์ (Apa khabar)” (สบายดีไหม) อย่างเป็นมิตรเป็นที่ยินดีเสมอ ระหว่างคนเพศเดียวกัน การจับมือเบา ๆ เป็นเรื่องปกติ มักตามด้วยการเอามือแตะที่อก กับเพศตรงข้าม อย่าคิดเอาเอง บางคน โดยเฉพาะผู้ที่เคร่งศาสนามากกว่า เลือกที่จะไม่จับมือและจะเอามือวางที่อกแทน ให้รอ สังเกต และทำตามที่อีกฝ่ายนำ รอยยิ้มอันอบอุ่นไม่เคยอ่านผิด เก็บคำเพิ่มเติมได้ในคู่มือ วลีภาษาถิ่น ของเรา

มือขวา

ใช้มือขวาในการให้ การรับ การกิน และการชี้ ตามธรรมเนียมถือว่ามือซ้ายไม่สะอาด การยื่นเงิน การส่งจานอาหาร หรือการรับของขวัญจึงทำด้วยมือขวา (หรือสองมือ) มันจะกลายเป็นนิสัยโดยอัตโนมัติอย่างรวดเร็ว

การถอดรองเท้า

คุณจะถอดรองเท้าก่อนเข้าบ้าน มัสยิด และร้านค้ากับเกสต์เฮาส์หลายแห่ง สังเกตชั้นวางหรือกองรองเท้าแตะตรงทางเข้า นั่นคือสัญญาณของคุณ รองเท้าแบบสวมง่ายช่วยให้ชีวิตสะดวกขึ้น

การชี้ เท้า และศีรษะ

ชี้ด้วยนิ้วหัวแม่มือหรือมือแบ ไม่ใช่นิ้วเดียว เลี่ยงการหันฝ่าเท้าไปทางผู้คน และเลี่ยงการแตะตัวผู้คน โดยเฉพาะเด็ก ๆ ที่ศีรษะ เหล่านี้เป็นข้อพึงเลี่ยงที่อ่อนโยน รักษาได้ง่ายเมื่อคุณรู้

ภาพรวมที่กว้างขึ้น

ไม่มีสิ่งใดเป็นการทดสอบ ชาวกลันตันอดทนกับผู้มาเยือนและพร้อมให้อภัยความพลั้งเผลออย่างจริงใจ แต่นักเดินทางที่ทักทายอย่างอบอุ่น ใช้มือขวา ถอดรองเท้า และอ่านบรรยากาศ จะได้รับการต้อนรับที่พิเศษอย่างแท้จริง สำหรับภาพที่สมบูรณ์ขึ้นเรื่องขนบธรรมเนียมและความเคารพ อ่านคู่มือ วัฒนธรรมและมารยาท ของเรา