ครั้งแรกที่คุณเห็นกาซิง (gasing หรือลูกข่าง) ในกลันตัน ขนาดของมันจะปรับความคาดหวังของคุณใหม่ มันไม่ใช่ของเล่น ลูกข่างสำหรับแข่งคือจานไม้เนื้อแข็งหนาแน่นขนาดเท่าจานอาหารค่ำ หนักหลายกิโลกรัม และการปล่อยมันต้องใช้เชือกหนา ท่ายืนที่มั่นคง และการสะบัดทั้งร่างกาย มันเป็นทั้งงานฝีมือและกีฬาในสัดส่วนที่เท่ากัน และกลันตันรักษาทั้งสองอย่างให้คงอยู่
มีสองสิ่งให้ชม สิ่งแรกคือการหมุนเอง ลูกข่างที่ปล่อยได้ดีจะถูกยกขึ้นวางบนแป้นไม้เล็กๆ และจับเวลา ลูกที่ดีที่สุดอาจหมุนค้างได้นานกว่าหนึ่งชั่วโมง พร้อมเสียงหึ่งเบาๆ ขณะหมุนไป สิ่งที่สองคือการปล่อย เทคนิคของการปล่อยที่ความแข็งแรงและจังหวะสำคัญกว่าพละกำลังดิบ และผู้เล่นช่ำชองทำให้ลูกข่างหนักดูเหมือนทำได้ง่ายดาย ลูกข่างถูกกลึงและถ่วงสมดุลด้วยมือ และลูกที่ดีถือเป็นของล้ำค่าที่เก็บรักษาไว้หลายปี
โดยปกติคุณสามารถชมการสาธิตในช่วงฤดูวัฒนธรรมที่ Gelanggang Seni (ลานศิลปะ) ในเมือง แต่ประเพณีที่ลึกซึ้งกว่านั้นมีชีวิตอยู่ในกัมปง (kampung หรือหมู่บ้าน) ซึ่งจัดการแข่งขันหลังฤดูเก็บเกี่ยวข้าวเป็นการเฉลิมฉลองร่วมกันของสิ้นสุดฤดูกาล ลูกข่างที่หมุนจะถูกตักขึ้นวางบนแป้นด้วยไม้พายเพื่อวัดเวลา และผู้ที่หมุนนานที่สุด ไม่ใช่ปล่อยเร็วที่สุด คือผู้ชนะ
ข้อแนะนำการเยี่ยมชม: ช่วงเวลาสาธิตเป็นไปตามฤดูวัฒนธรรม สอบถามคนในพื้นที่เรื่องวันที่จัดในปัจจุบันที่ Gelanggang Seni การแข่งขันหมู่บ้านผูกกับฤดูเก็บเกี่ยวและหาได้ดีที่สุดโดยการสอบถามในพื้นที่ ชมฟรี